Απόφαση 295/2015

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΤΜΗΜΑ Ε΄

ΤΡΙΜΕΛΕΣ

(Διαδικασία άρθρων 200 επ. Κ.Διοικ.Δικ.)

Σ υ ν ή λ θ ε σε Συμβούλιο στο κατάστημα του Δικαστηρίου (γραφείο Προέδρου του Ε΄ Τμήματος) στις 8 Μαΐου 2015, με δικαστές τους: Παναγιώτη Τούμπο, Πρόεδρο Πρωτοδικών Δ.Δ., Στέλλα Πάντζαλη, Πρωτοδίκη Δ.Δ. και Ελένη Ιωαννίδου, Πάρεδρο Δ.Δ. – Εισηγήτρια, χωρίς την σύμπραξη γραμματέα,

γ ι α να κρίνει την αίτηση αναστολής με χρονολογία κατάθεσης 27.4.2015

τ η ς  ……, κατοίκου Ν. Βρασνών Θεσσαλονίκης,

κ α τ ά του Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νομίμως από τον Υπουργό Οικονομικών.

Το Δικαστήριο, αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα της δικογραφίας, σκέφτηκε κατά τον νόμο.

Η κρίση του είναι η εξής:

1. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (σχετ. το 1371649, σειράς Α΄, ειδικό γραμμάτιο), ζητείται παραδεκτώς η αναστολή εκτέλεσης της 1020/5300/39-στ/13.4.2015 απόφασης του Διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος Αγίου Γεωργίου Θεσσαλονίκης, με την οποία αποφασίσθηκε η δεκαήμερη σφράγιση του καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος (καφετέριας-μπαρ) της αιτούσας, λόγω βεβαίωσης σε βάρος της, εντός έτους, τριών παραβάσεων του άρθρου 2 παρ.2 περ.α΄ του π.δ/τος 180/1979 (Α΄ 46). Η αναστολή εκτέλεσης της προσβαλλόμενης πράξης ζητείται μέχρι τη δημοσίευση οριστικής απόφασης επί της από 27.4.2015 ασκηθείσας προσφυγής της αιτούσας κατ’ αυτής, η συζήτηση της οποίας ακόμη εκκρεμεί.
2. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Η αιτούσα διατηρεί στην Ασπροβάλτα Θεσσαλονίκης καφετέρια-μπαρ με την επωνυμία «……», όπου στις 24.8.2014 και ώρα 02.00, στις 14.3.2015 και ώρα 00.30 και στις 23.3.2015 και ώρα 00.30, διενεργήθηκαν αστυνομικοί έλεγχοι, κατά τους οποίους διαπιστώθηκε ότι κατά τις ως άνω ημερομηνίες και ώρες (κοινής ησυχίας), αυτή είχε θέσει σε λειτουργία εντός αυτού μουσικά όργανα (στερεοφωνικό συγκρότημα), δίχως να έχει εφοδιαστεί προηγουμένως με άδεια λειτουργίας μουσικών οργάνων από την αρμόδια αρχή (σχετ. η 1….. βεβαίωση παραβάσεων του Διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος Αγίου Γεωργίου Θεσσαλονίκης, η οποία επιδόθηκε στην αιτούσα στις 6.4.2015). Ακολούθως, με την προσβαλλόμενη πράξη αποφασίσθηκε η δεκαήμερη σφράγιση της εν λόγω επιχείρησης της αιτούσας, η αναστολή εκτέλεσης της οποίας έχει ήδη διαταχθεί προσωρινά από τον Πρόεδρο του Ε΄ Τμήματος του παρόντος Δικαστηρίου.
3. Επειδή, με την υπό κρίση αίτηση η αιτούσα επιδιώκει να ανασταλεί η εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξης, επικαλούμενη αφενός την πρόδηλη βασιμότητα των λόγων της ασκηθείσας κατ’ αυτής προσφυγής (α. αντίθεση της διάταξης της παρ.2 του άρθρου 2 του π.δ/τος 180/1979 στο τεκμήριο αθωότητας και στις διατάξεις των άρθρων 4, 5, 87 και 96 του Συντάγματος, β. μη τέλεση, εκ μέρους της, των τελευταίων δύο επίδικων παραβάσεων λόγω υποβολής, στις 17.3.2015, αιτήματος έκδοσης της επίμαχης άδειας) και αφετέρου την ανεπανόρθωτη βλάβη που πρόκειται να υποστεί από την άμεση εκτέλεσή της. Ισχυρίζεται, ειδικότερα, ότι η σφράγιση του καταστήματός της για δέκα ημέρες κατά τους θερινούς μήνες (χρονικό διάστημα κατά το οποίο αποκλειστικά, κατά τον σχετικό ισχυρισμό, λειτουργεί το κατάστημά της) θα της προξενήσει ανεπανόρθωτη υλική και ηθική βλάβη, καθώς η σχετική μείωση των εσόδων του θα την εμποδίσει να ανταποκριθεί στις ανειλημμένες οικονομικές της υποχρεώσεις, ενώ, περαιτέρω, θα προκαλέσει διαρροή της πελατείας της προς άλλα ομοειδή καταστήματα, μείωση της φήμης και του κύρους της και απόλυση του απασχολούμενου σε αυτό προσωπικού, με συνέπεια να επιφέρει, τελικά, την οριστική παύση λειτουργίας του. Προς απόδειξη των ισχυρισμών της επικαλείται και προσκομίζει: α)το εκκαθαριστικό της σημείωμα οικονομικού έτους 2014 από το οποίο προκύπτει ζημία αυτής ύψους 4.038,55 ευρώ καθώς και ζημία του συζύγου της, ……, ύψους 22.405,02 ευρώ, β) την 4.974/17.3.2015 αίτηση-υπεύθυνη δήλωσή της προς έκδοση άδειας χρήσης μουσικών οργάνων και γ)τις από 2.10.2014 και 8.4.2015 άδειες λειτουργίας μουσικών οργάνων του Προέδρου της Δημοτικής Κοινότητας Ασπροβάλτας (διάρκειας έως 31.12.2014 και 30.6.2015, αντιστοίχως).
4. Επειδή, υπό τα ανωτέρω δεδομένα, και εφόσον μόνη η οικονομική ζημία, ως καταρχήν επανορθώσιμη, δεν δικαιολογεί τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης, εκτός αν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις εξαιτίας των οποίων η οικονομική επιβάρυνση από την άμεση εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξης συνεπάγεται ανεπανόρθωτο κλονισμό της επιχείρησης του αιτούντος ή στέρηση των μέσων βιοπορισμού του (ΣτΕ Ε.Α. 210-1/2013, 387/2013, 470-1/2013 κ.ά.), το Δικαστήριο (σε Συμβούλιο) λαμβάνοντας υπόψη ότι η αιτούσα, πέραν της προσκόμισης του ως άνω εκκαθαριστικού της σημειώματος, δεν επικαλείται με τρόπο ορισμένο, ούτε αποδεικνύει, περαιτέρω, την παρούσα οικονομική κατάσταση της επιχείρησής της και ιδίως τις τρέχουσες υποχρεώσεις της προς το Δημόσιο και τρίτους, αλλά και λόγω της περιορισμένης, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, χρονικής διάρκειας (10ήμερης) της επιβληθείσας στην ως άνω επιχείρηση (κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος) σφράγισης, που δεν συνηγορεί ούτε στην εκ μέρους της προβαλλόμενη πρόκληση ανεπανόρθωτης ηθικής βλάβης λόγω μείωσης της φήμης της, κρίνει ότι δεν αποδεικνύεται ότι η άμεση εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξης θα προκαλέσει στην αιτούσα ανεπανόρθωτη βλάβη, συνιστάμενη σε ισχυρό κλονισμό της επιχείρησής της ή στέρηση των μέσων βιοπορισμού της. Εξάλλου, τα όσα –εν πάση περιπτώσει αορίστως- ισχυρίζεται, σχετικά με την επερχόμενη απόλυση του απασχολούμενου στο εν λόγω κατάστημα προσωπικού, προβάλλονται απαραδέκτως, ως εκ συμφέροντος τρίτου. Συνεκτιμώντας, περαιτέρω, και τους σχετικούς με τη διαφύλαξη της κοινής ησυχίας και την προστασία της δημόσιας υγείας λόγους δημοσίου συμφέροντος, οι οποίοι επιβάλλουν τη λειτουργία της μουσικής εντός των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος κατόπιν χορήγησης σχετικής άδειας από την αρμόδια αρχή, και δεδομένου, τέλος, ότι κανείς από τους ως άνω λόγους που προβάλλονται με την προσφυγή της αιτούσας δεν παρίσταται προδήλως βάσιμος, καθώςδεν ερείδονται σε πάγια νομολογία ή νομολογία της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΟλΣτΕ Ε.Α. 496/2011), η δε κρίση επί της βασιμότητας αυτών απαιτεί ενδελεχή έρευνα της υπόθεσης κατά τον νόμο και την ουσία, το Δικαστήριο (σε Συμβούλιο) κρίνει ότι δεν συντρέχει περίπτωση χορήγησης της αιτούμενης αναστολής εκτέλεσης, κατά τα οριζόμενα στην παρ.1 του άρθρου 202 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας («Κ.Διοικ.Δικ.»,που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν.2717/1999, Α΄97). Επομένως, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθείκαι να καταπέσει υπέρ του Δημοσίου το καταβληθέν παράβολο (άρθρο 277 παρ.9 εδ.α΄ Κ.Διοικ.Δικ.).

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Απορρίπτει την αίτηση.

Διατάσσει την κατάπτωση του καταβληθέντος παραβόλου υπέρ του Δημοσίου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 8.5.2015, όπου και εκδόθηκε στις 19.5.2015.